HET  PAD  
Het pad gaat als een gouden wand
achter de bomen door.
Van lichtend land naar lichtend land
trekt het z'n lichtend spoor.
En 'k zie mijn reis door 't morgenbos
als in tracé daar staan:
zo licht van hart, zo strak, zo los
voert Iets mij langs m'n baan.
Jan Klein, Agenda-dichten 1988, dinsdag 28 juni
de originele tekst (rechts bovenaan in rood)